Autorski pokaz filmu dokumentalnego reż. Hanny Etemadiu „Ślady. Leon Stroiński.”

W rocznicę urodzin poety Zdzisława Leona Stroińskiego zapraszamy na autorski pokaz filmu dokumentalnego reż. Hanny Etemadi pt. „Ślady. Leon Stroiński”.

Zaprasza Fundacja W Kręgu Kultury oraz Partnerzy pokazu.

Centrum Prasowe Foksal S.D.P.
ul. Foksal 3/5, Warszawa

29 listopada (piątek); godz. 18.00.

 FILM

Film dokumentalny z cyklu „Ślady” opowiada o losach Leona Zdzisława Stroińskiego ps. Andrzej Chmura – poety, powstańca, przyjaciela Tadeusza Gajcego (razem zginęli). Pokaz filmu ma miejsce w rocznicę urodzin poety, należącego wraz z Karolem Wojtyłą, Andrzejem Trzebińskim, Wacławem Bojarskim do pokolenia „Norwidowskiego” wolnej Polski.

Film przybliża jednego z twórców konspiracyjnego pisma :Sztuka i Naród” i kulturę pokolenia ’44,
przedstawia twórczość Leon Zdzisław Stroińskiego oraz wspomnienia o nim rodziny i przyjaciół.

 W przyszłym roku, w ramach obchodów 70-ej rocznicy Powstania Warszawskiego, Muzeum Literatury przygotowuje wystawę poświęconą redaktorom i współpracownikom „Sztuki i Narodu”.

 BIOGRAM POETY

Leon Zdzisław STROIŃSKI ps. literacki: „Marek Chmura”, poeta harcerz, podporucznik, żołnierz Armii Krajowej. Urodzony 29 listopada 1921r. w Warszawie. Syn Józefa Stroińskiego, radcy prawnego Ordynacji Zamoyskich i Stanisławy Sąchockiej.

Ukończył liceum im. Jana Zamoyskiego w Zamościu. W 1941r. podjął studia prawnicze na podziemnym Uniwersytecie Warszawskim, po krótkim czasie przeniósł się na filologię polską.

Aresztowany 25 maja 1943r. podczas składania wieńca (wraz z Wacławem Bojarskim i Tadeuszem Gajcym) pod pomnikiem Mikołaja Kopernika (w 400-ą rocznicę śmierci uczonego) i osadzony na Pawiaku. Niezidentyfikowany, staraniem ojca został zwolniony 19 lipca 1943r.

Latem 1944r. wraz z Tadeuszem Gajcym otrzymał przydział do Batalionu Chrobry I, w którym objął funkcję dowódcy drużyny. Zginął wraz z Gajcym i całą placówką powstańczą w kamienicy (w miejscu gdzie dziś stoi fontanna i kino „Muranów”), wysadzonej przez Niemców w powietrze 16 sierpnia 1944r.

Należał do grupy polonistów skupionych wokół konspiracyjnego miesięcznika „Sztuka i Naród”. W 1942r. otrzymał nagrodę na podziemnym konkursie „Sztuki i Narodu” za wiersz Ród Anhellich, włączony do antologii Słowo prawdziwe.

Nawiązywał do poetyki Awangardy Krakowskiej, sięgał po realia wojny i okupacji, także doświadczeń z Pawiaka (cykl liryków prozą Okno 1943). Napisał też więzienne opowiadanie Pokolenie o wymowie patriotycznej i humanistycznej.

Pośmiertnie nominowany na podporucznika oraz odznaczony krzyżem Virtuti Militari. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

W 2010r. powstał film dokumentalny H. Etemadi pt. Ślady – Leon Zdzisław Stroiński oraz została wydana książka pt. „Leon Zdzisław Stroiński Chmura. Portret poety” w opracowaniu Hanny Etemadi, Wyd. Norbertinum, Lublin 2011.

REŻYSER HANNA ZOFIA ETEMADI

Polski reżyser filmowy, dokumentalista.  Autor filmów dokumentalnych:

  1. z serii „Ślady” o redaktorach i poetach konspiracyjnego pisma „Sztuka i Naród” ukazującego się w latach 1942-1944. Filmy: „Ślady – Tadeusz Gajcy”; „Ślady – Leon Zdzisław Stroiński”; „Ślady – Andrzej Trzebiński – „Łomień”
  2. seria filmów o Józefie Radzymińskiej: „Pawiak”; „Walka i Pieśń”; „Emigracja”.
  3. „Przerwana pieśń”– opowieść o Krystynie Krahelskiej, poetce, twórczyni m.in. pieśni „Hej Chłopcy bagnet na broń”.
  4. „Dzieci Zamojszczyzny” opowiada o niemieckiej akcji wysiedleńczej Polaków z Zamojszczyzny w 1942/43, której „bohaterami” są dzieci.
  5. „Róża i Jan”, o ratowaniu dzieci przez Różę i Jana Zamoyskich podczas niemieckiej pacyfikacji Zamojszczyzny w 1942/43r.
  6. „Palmiry. Polski Katyń” opowieść o niemieckiej eksterminacji polskiej inteligencji.

PARTNERZY POKAZU

W pokazie jako partner współuczestniczą: Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, Fundacja Polskiego Państwa Podziemnego, Stowarzyszenie Szare Szeregi. Muzeum Historii Polski, Dom Spotkań z Historią, Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FUNDACJA W KRĘGU KULTURY

Fundacja została powołana dla wspierania kultury polskiej oraz pamięci historycznej, podejmuje działania artystyczne na płaszczyźnie muzycznej, filmowej, plastycznej.

W 2013r. była organizatorem m.in. inscenizacji plastycznej i koncertu z okazji przekazania sztandaru przez Szare Szeregi „Zawiszakom” z GH „Zgrupowanie Radosław”, koncertu „Piosenki Walczącej Warszawy” na Starym Mieście oraz pokazów filmowych z zakresu literatury i historii.

ZOBACZ I POBIERZ PLAKAT:

Leon Stroiński

flet prosty nuty

Upamiętnienie 70 rocznicy egzekucji Andrzeja Trzebińskiego

Fundacja W Kręgu Kultury oraz  Fundacja Polskiego Państwa Podziemnego zapraszają na obchody upamiętniające 70 rocznicę egzekucji ulicznej Andrzeja Trzebińskiego. 

12 listopada 2013 godz. 17.00

przy skrzyżowaniu ul. Nowy Świat z ul. Warecką w Warszawie,
odbędzie się uroczystość upamiętniająca
70-tą rocznicę niemieckiej egzekucji ulicznej
w której wraz z grupą 29 Polaków
został rozstrzelany
Andrzej Trzebiński
poeta, prozaik, dramaturg.

12 listopada 2013 godz. 18.00

Fundacja W Kręgu Kultury
zaprasza na autorski pokaz filmu Hanny Etemadi
pt. „Ślady – Andrzej Trzebiński „Łomień”
Centrum Edukacji Historycznej,
budynek PAST-y, IV piętro,
ul. Zielna 39 (Metro Świętokrzyska), Warszawa.

Łatwe nuty na flet prosty

Andrzej TRZEBIŃSKI

Andrzej TRZEBIŃSKI
żył lat 21

pseudonim literacki: „Stanisław Łomień” „Paweł Późny”
pseudonim konspiracyjny: „Andrzej Jarociński”

POETA, PROZAIK, DRAMATURG

 Urodzony 27 stycznia1922r. w Radgoszczy koło Łomży. Syn Stanisława Konstantego Trzebińskiego, agronoma i administratora majątków hrabiego Komierowskiego, i Ireny Lasockiej.

Uczeń Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie. Po konspiracyjnej maturze w 1940r. studiował slawistykę i filologię polską na podziemnym Uniwersytecie Warszawskim. Łączył studia i pracę zarobkową (tracza na kolei) z działalnością konspiracyjną: organizacja ruchu literackiego.

Od 1942r. związany z Konfederacją Narodu. Twórca, wizjoner, teoretyk i ideolog kultury. Brał udział w wydawaniu pisma „Sztuka i Naród” – pierwszego podziemnego almanachu literackiego.

Na przełomie maja i czerwca 1943r. przejął po Wacławie Bojarskim stanowisko redaktora naczelnego „Sztuki i Narodu”. Prowadził to pismo, aż do aresztowania 6 listopada tegoż roku.

Poszukiwany przez Niemców jako redaktor „Sztuki i Narodu”, aresztowany został nie w związku ze swą konspiracyjną działalnością, ale za nielegalne korzystanie z fabrycznej stołówki, pod fałszywym nazwiskiem Andrzeja Jarocińskiego.

Trzebiński nie został zidentyfikowany. Niemcy rozstrzelali go – ubranego w papierowy worek i wedle na poły legendarnej wersji zdarzeń „z ustami zalanymi gipsem” – w zbiorowej egzekucji 12 listopada 1943r. na Nowym Świecie 51, blisko skrzyżowania z Warecką i Ordynacką. 30 anonimowych ofiar upamiętnia jedna z setek tablic, które w latach 60-ych wmurowano w miejscach zbrodni w całym mieście.

Gdzie zostały pogrzebane ciała zamordowanych, do dziś nie wiadomo.

Trzebiński nie ma swojego grobu. (…) Tablice pamiątkowe Trzebińskiego to karty tytułowe jego książek” – pisał edytor jego „Pamiętnika” Paweł Rodak.

Większość spuścizny Trzebińskiego spłonęła w czasie Powstania Warszawskiego, ocalało łącznie ok. 400 stron. Są to wiersze, dramat Aby podnieść różę, fragmenty niedokończonej powieści Kwiaty z drzew zakazanych, publicystyka i pamiętnik.

Wśród dorobku poetyckiego Trzebińskiego znalazły się także piosenki żołnierskie: Wymarsz Uderzenia i Ojczyzna wzywa nas do boju.

Strona o fletach prostych nuty pdf